لب هر دربه روي كوچه ها آهسته وا مي شد
واز دهليز قلب خانه ها باخوف
سراپا واژه انسان رها مي شد
هزاران سايه كمرنگ
-دريك كوچه باهم آشنا مي شد
طنين ميشد
-صدامي شد
صداي بي صدايي بود وفرمان اهورايي
کاش باران به گونه ای براین مردم می بارید که خوف وترس را از وجود آنان پاک میکرد
واز دهليز قلب خانه ها باخوف
سراپا واژه انسان رها مي شد
هزاران سايه كمرنگ
-دريك كوچه باهم آشنا مي شد
طنين ميشد
-صدامي شد
صداي بي صدايي بود وفرمان اهورايي
کاش باران به گونه ای براین مردم می بارید که خوف وترس را از وجود آنان پاک میکرد
LinkDump
